collapse

Αποστολέας Θέμα: ΠΟΙΗΜΑΤΑ [ΤΟ ΜΟΙΡΟΛΟΙ ΤΟΥ ΠΟΝΤΟΥ]  (Αναγνώστηκε 4704 φορές)

0 μέλη και 1 επισκέπτης διαβάζουν αυτό το θέμα.

Αποσυνδεδεμένος sacis99

  • Μόνιμο μέλος
  • ****
  • Μηνύματα: 367
Re: ΠΟΙΗΜΑΤΑ [ΗΜ'ΣΟΝ ΕΠΕΜ'ΝΕΝ Η ΧΑΡΑ]
« Απάντηση #5 στις: 02 Απρ 2008, 09:51:58 πμ »
ΗΜ'ΣΟΝ ΕΠΕΜ'ΝΕΝ Η ΧΑΡΑ
Την νύφεν εφόρτσαν
οι συγγνοί ε΄χαρτσαν.
Στέκ'νε τά κορτζόπα και τραγωδούν.
Τα όργανα κρούγ'νε,
τ'ωρολόι τερούνε.
Η νύφε επέμ'νεν σην οτάν.
Ο γαμπρόν που 'κ'έρται,
τρώγν' ατέν τα τάρτα.
Για να στεφανούται θελ' παράν.
Τα όργανα εστάθαν,
τα τραπέζα εχάθαν.
Η νύφε εξέγκεν τα νυφικά.
Τα' ονομαν ατ' εκούξεν,
σα κρεβάτ' ερούξεν,
γιατί 'κ' ετελείντονε η χαρά.
Η διατήρηση της Ποντιακής παράδοσης είναι χρέος όλων μας

Αποσυνδεδεμένος sacis99

  • Μόνιμο μέλος
  • ****
  • Μηνύματα: 367
Re: ΠΟΙΗΜΑΤΑ [ΤΗ ΤΡΕΝΟΝΟΣ ΤΟ ΣΥΡΕΜΑΝ]
« Απάντηση #6 στις: 02 Απρ 2008, 09:52:45 πμ »
ΤΗ ΤΡΕΝΟΝΟΣ ΤΟ ΣΥΡΕΜΑΝ
Πως εσούμωσεν η ώρα
το παιδί μ' να χαιρετώ.
Απ' ατώρα τα ημέρας
ντο θα κλώσκεται μετρώ.
Τη τρένονος το σύρεμαν
εντώκεν την καρδία μ'.
Εθέλνα να εκαλάτζευα
κι εκόψεν τη λαλία μ'.
Τερώ 'γ' ατο και 'κι λαλώ,
το κλώσιμο μ' νουνίζω.
Πως θα γνεφίζω το πρωί
και τίναν θα κουίζω;
Τα δάκρα μ' τρέχ'νε σο κατζί μ'
ζεστά άμον φωτίαν.
Θεέ μ', ας ζω κι ελέπ' ατο
σο κλώσιμον ατ' μίαν.
Η διατήρηση της Ποντιακής παράδοσης είναι χρέος όλων μας

Αποσυνδεδεμένος sacis99

  • Μόνιμο μέλος
  • ****
  • Μηνύματα: 367
Re: ΠΟΙΗΜΑΤΑ [ΟΝΤΑΣ ΚΙ ΘΕΛΩ ΝΑ ΦΙΛΩ ΤΟ ΜΑΓΛΟΣ ΑΡΑΕΥΩ]
« Απάντηση #7 στις: 02 Απρ 2008, 09:56:54 πμ »
ΟΝΤΑΣ ΚΙ ΘΕΛΩ ΝΑ ΦΙΛΩ ΤΟ ΜΑΓΛΟΣ ΑΡΑΕΥΩ
Κάθαν ημέραν να πονώ
την ψη σ' χαρεντερίζω,
κι όσα ντο έρχουμαι σουμά σ',
τα δάκροπα μ' φουρκίζω.
Ας έξερα ντ' εποίκα σε
κι όλεν στεναχωρεύ'ς με,
και με τα λόγια σ' τα πικρά
πως θέλτς να γουζτουρεύ'ς με.
Όνταν 'κι θέλω να φιλώ,
το μάγ'λο σ' αραεύω.
Δέβα παιδά ση μάνα σ' -ι-ς
με τ' εσέν 'κι παντρεύω.
Η διατήρηση της Ποντιακής παράδοσης είναι χρέος όλων μας

Αποσυνδεδεμένος sacis99

  • Μόνιμο μέλος
  • ****
  • Μηνύματα: 367
Re: ΠΟΙΗΜΑΤΑ [Ιστορια της Κρωμνης]
« Απάντηση #8 στις: 04 Απρ 2008, 01:21:22 μμ »
Ιστορια της Κρωμνης.Της Σοφιας Κοκκα(1901-1998)

Τα μερια μουν ηρωϊκα και ονοματισμενα
σην ιστοριαν του Ποντου ολα ειναι γραμμενα'
εκεινος που δεβαζ'ατα,ραϊεται η καρδια τ'
πως ειδαν οι Ρωμαιοι εμουν ατοσον τυραννιαν.

Διεσπαρμεν'οι Ελληνες σον Ποντον π'εκρεμιαν,
ση Κρωμνης εμουν τα βουνα πολλοι εσαν π'επηγαν.
Χαλδαιοι που εζησανε τσοπανοι σα παρχαρια
τους εφιλοξενησανε και ζηνανε ενταμα.

Εκει εσαν και καλογερ',π'εχτισαν μοναστηρια,
οι Χαλδαιοι που επιστεψαν πολλοι που εβαφτιγαν.
Εζηνανε ειρηνικα κι ησαν αγαπημενοι
Ωσπου ερθαν χρονοι δισεκτοι και μηνες οργισμενοι.

Ως να εσκωθεν σο ποδαρ'απιστος η Περσια,
εκηρυξεν τον πολεμον να καιει την Ρωμανιαν.
Οι Περσες και οι Αραβες κι οπις'η Τουρκια
ολους πως θα αντικρυζε η δολια η Ρωμανια!

Επεραν τα κονταρ'ατουν και οι Χαλδαιοι ενταμαν
εξεβανε σον πολεμον ολα τα παλληκαρια,
η ταν ή επι τας ειπανε κ'εκρεμασαν σπαθια
κι επερανε με την σειραν τη Κρωμνης τα ρασια.

Αλλ' εβγαιναν σον Κατσκαματ',
αλλ' εξεβαν σον Ταυρον,
αλλ' σο Καρακαπαν και αλλ' σον Αεν Παυλον.
Εχθρου ποδαρ'να μη δεβαιν'εκει σ'αγια τα μερια
να μη χαλαν'το μοναστηρ'του Αε Ζαχαρεα.

Οσον κι αν εσαν ηρωες κ'ειχαν γερα σπαθια,
αμετρητοι εσαν οι εχθροι,τ'αγρια θηρια
π'εζηνανε ειρηνικα ση Κρωμνης τα παρχαρια
ποσοι μαναδες εκλαψαν π'εχασαν παλληκαρια.

Ωπου και αν εξυουτον το ηρωϊκον το αιμα
εκει σον τοπον εβγαιναν λουλουδια μυρωμενα.
Για τ'ατο τα ρασια 'μουν εχ'νε την ευωδια,
Ηρωες επολεμαναν με ελληνικα σπαθια.

Υστερ'τα γυναικοπαιδα κι οι γεροντες ενταμαν
επερανε το μονοπατ',εφεκαν τα παρχαρια,
επηγαν και εξεβανε σον Αε Ζαχαρεαν
εντοκαν τ'οπις τον γκρεμον ντο ρουζ'σην Κρωμ' μερεαν.

Αλλοι σα σπελτα εκρυφτανε,αλλοι απες σ'ορμια,
αλοιμονο σοι μαναδες ντο ειχαν και παιδια.
Να ειχαν γλωσσαν κι ελαλνανε εκεινα τα λονταρια,
ποσες μαναδες εκρυψαν με τα παιδια ενταμαν.

Κι ατουνους εκυριεψεν η βαρβαρος Τουρκια,
αναγκασεν τοι χριστιανους ν'αλλαζ'νε
την θρησκειαν.
Επεραν δυ'ονοματα,ειχαν δυο θρησκειας,
εσκαψαν και υπογεια,εχτισαν εκκλησιας.

Εξεβαν μυστικοι δεσκαλ',ειχαν κρυφα σχολεια,
να μαθιζ'νε τα παιδια 'τουν,να μη χαν' τη θρησκεια.
Η Κρωμ' εμουν ανωμαλον,λαγκαδια και παϊρια,
σα σκολεια επεγ'νανε με ποιον αγωνιαν!

Το "φεγγαρακι μου λαμπρο",ελεγαν τα παιδια,
να φεγγει,για να πορπατουν,μη παγ'νε σην σκοτιαν.
Παρα πολλα υποφεραν ως ν'ερθεν η αγια μερα,
που οι κρυφοχριστιανοι σα φανερα εξεβαν.

Για σφαγουν,για κρεμαουνταν,αποφασιν επεραν,
ατοιν που εσαν τολμηροι,σα φανερα εξεβαν.
Οι δειλοι που κι ετολμησαν,ξανα κρυφοι επεμναν.

ΕΡθεν το χατι Χουμαγιουν,εγκεν ελευθεριαν
και οι κρυφοχριστιανοι ευραν ευκαιριαν.
Σην Τραπεζουνταν επηγαν ρητα σο προξενειον,
απεσταλμενον εστειλαν καισο Πατριαρχειον.

Εμαζεψαν υπογραφας ας σ' ολια τα προξενεια
και εφερεν αντιρρησην η αγγλικη πρεσβεια,
και τον σουλτανον εγραψαν,ατοιν ψεματ'ευταγ'νε
λεγ'νε πως ειναι χριστιανοι σον στρατον να μην παγ'νε.

Ρητα επεραν βεβαιωσην και ας σα μοναστηρια
ντο εσαν πριν χριστιανοι και ολ'ντο εβαπτιαν.
Τα καμπανας εχτυπεσαν για την δοξολογιαν
κι'εφανερωθαν οι δεσκαλ' και τα κρυφα σχολεια.

Εκει ση Κρωμνης τον γκρεμον και τα κρυφα σχολεια
εξεβαν καλοι μαθητες και αξια παιδια.
Κρωμετ'σαν ειναι τολμηροι και καναν 'κι φοουνταν,
ατοιν φωστηρες εσανε απες'σην Τραπεζουνταν.

Βουλευτην εξεγκαν οι Κρωμετ'τον Ματθαιον Κωφιδην
γυμνασιαρχην εβαλαν ατοιν τον Ιωαννην Παρχαριδην.
Η διατήρηση της Ποντιακής παράδοσης είναι χρέος όλων μας

Αποσυνδεδεμένος sacis99

  • Μόνιμο μέλος
  • ****
  • Μηνύματα: 367
Re: ΠΟΙΗΜΑΤΑ [Ο Ποντος(1910).]
« Απάντηση #9 στις: 04 Απρ 2008, 01:23:20 μμ »
Ο Ποντος(1910).Του Νικολαου Μιμοπουλου.
 
Μεσ' την πανωρηα μου, θεοκτιστη φωληα,
μακρυ'απ'του κοσμου την οχλοβοη και ζαλη,
με των Μουσων και των Χαριτων τα φιλια,
μαζευει καθε χρονο η θερμη μ' αγκαλη
τους νεους που με παθος φλογερο
της Αρετης διψουνε με ηδονη να πιουνε
το καθαρο και δροσερο νερό.

Εγω με του Καλου,Ωραιου,Αληθους
τ'ουρανιο γαλα-αλλο νεκταρ-τους ποτιζω,
τους κανω ευπειθεις,πολιτας αγαθους,
τον δρομο της ζωης των παντοτε φωτιζω
τον δυσκολο,ανηφορο,στενο
της αυταπαρνησιας,με της αθανασιας
τον θαυμαστο,μαγευτικο φανο.

Αυτοι,της Μικρασιας τα πιστα παιδια
και του καθηκοντος εργαται δοξασμενοι,
την ανθρωποτητα μ'ελπιδα 'ς την καρδια
να βοηθησουν ειναι αποφασισμενοι
και της αγαπης το ιδανικο
'ς ολα της γης τα μερη το ατρομο τους χερι
να φερη με σκοπο ηρωϊκο.
Η διατήρηση της Ποντιακής παράδοσης είναι χρέος όλων μας

 

Τυχαία φωτογραφία

Καραγκιόλ

Προβολές: 441
Από: ragan

Ημερολόγιο

Οκτώβριος 2014
Κυρ Δευ Τρι Τετ Πεμ Παρ Σαβ
1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 [23] 24 25
26 27 28 29 30 31

  • - Εορτές -
  • holiday Ιάκωβος